به تاريخِ هيجدهمِ شهريورماهِ 1375

منشورِ كانونِ نويسندگانِ ايران

كانونِ نويسندگانِ ايران با توجه به روحِ عموميِ بيانيهيِ اولِ كانون (ارديبهشتِ 47) و «موضعِ كانونِ نويسندگانِ ايران» (مصوبِ فروردينِ 58) و با استناد به «متنِ ’134 نويسنده‘» (مهر ماهِ 1373) اصول و مواضعِ زير را اعلام ميكند:

1- آزاديِ انديشه و بيان و نشر در همهيِ عرصههايِ حياتِ فردي و اجتماعي بي هيچ حصر و استثنا حقِ همگان است. اين حق در انحصارِ هيچ فرد، گروه يا نهادي نيست و هيچكس را نميتوان از آن محروم كرد.

2- كانونِ نويسندگانِ ايران با هر گونه سانسورِ انديشه و بيان مخالف است و خواستارِ امحايِ همهيِ شيوههايي است كه، به صورتِ رسمي يا غيررسمي، مانعِ نشر و چاپ و پخشِ آرا و آثار ميشوند.

3- كانون رشد و شكوفاييِ زبانهايِ متنوعِ كشور را از اركانِ اعتلايِ فرهنگي و پيوند و تفاهمِ مردمِ ايران ميداند و با هر گونه تبعيض و حذف در عرصهيِ چاپ و نشر و پخشِ آثار به همهيِ زبانهايِ موجود مخالف است.

4- كانون با تكصدايي بودنِ رسانههايِ ديداري، شنيداري و رايانهيي مخالف است و خواهانِ چندصدايي شدنِ رسانهها در عرصههايِ فرهنگي است.

5- حقِ طبيعي و انساني و مدنيِ نويسنده است كه آثارش بي هيچ مانعي به دستِ مخاطبان برسد. بديهي است نقدِ آزادنه حقِ همگان است.

 6- پاسخ كلام با كلام است، اما در صورتِ طرحِ هر گونه دعوايي در موردِ آثار، ارايهيِ نظرِ كارشناسي در صحتِ ادعا از وظايفِ كانونِ نويسندگان ايران است.

7- كانون از حقوقِ مادي و معنوي، حيثيتِ اجتماعي و امنيتِ جاني، حرفهيي، شغليِ نويسندگانِ ايران دفاع ميكند.

8- كانونِ نويسندگانِ ايران مستقل است و به هيچ نهادي (جمعيت، انجمن، حزب، سازمان و ...)، دولتي يا غيرِ دولتي، وابسته نيست.

 9- همكاريِ نويسندگان در كانون با حفظِ استقلالِ فرديِ آنان بر اساسِ اهدافِ اين منشور است.

10- كانونِ نويسندگانِ ايران با اشخاص و نهادهايي كه همكاري با آنها با اصول و مواضعِ كانون مغاير نباشد در زمينهيِ حقوق، اهداف و آرمانهايِ مندرج در اين منشور همكاري ميكند.